2

کهکشان‌ها هرگز در فضا حرکت نمی‌کنند، بلکه طبق تئوری نسبیت انیشتین، فقط بافت فضا منبسط می‌شود و کهکشان‌ها فقط بر این بافت سوار شده‌اند. این انبساط هیچ مرکزی ندارد و همهٔ نقاط فضا از هم دور می‌شوند. برای درک بهتر تصور کنید روی یک بادکنک تعداد زیادی نقطه گذاشتید، زمانی […]

⭕️ در روز 24 ژوئن 2021، آموزش شش خدمه اصلی و پشتیبان ماموریت سایوز ام اس ۱۹ شامل کیهانوردان روسیه و فضانوردان ناسا به پایان می رسد: ✅ تمرین “بقای آب” شامل نامزدهای فضانوردی است که در این آموزش یاد میگیرند در صورت متلاشی شدن کپسول نزول یا فرود آن […]

▫️سیاره زحل از حلقه های مختلفی تشکیل شده که عبارتند از: حلقه F, A, B, C.▪️همچنین از 2 شکاف اصلی به نام های “شکاف اِنکه” و “شکاف کاسینی” تشکیل شده است. 🔺 بیشتر مواد تشکیل دهنده حلقه های زحل از یخ می باشد و خورده های سیلیکات هم در آن […]

بنا بر گزارش آژانس فضایی اروپا (ESA) برآورد می شود حدود ۱۷۰ میلیون قطعه از باقیمانده های فضاپیماها هم اکنون در مدار زمین پراکنده باشند؛ بخش هایی از ماهواره های از بین رفته و موشکها و دیگر اشیاء ساخته دست بشر که در اطراف اتمسفر زمین با سرعت هشت کیلومتر […]

در سال ۱۹۱۶ و در اوایلی که انیشتین نظریه نسبیت را منتشر کرد، فیزیکدانی استرالیایی به نام «لودویک فلام» راه حل شوارتزشیلد را برای بررسی نوع خاصی از سیاهچاله‌ها بررسی می‌کرد. این سیاهچاله‌ها تحت عنوان سیاهچاله شوارتزشیلد شناخته می‌شوند.فلام هنگام بررسی این راه‌حل، متوجه شد که پاسخی متفاوت را می‌توان […]

نوترینو دومین ذره فراوان در کیهان است به ‌طوری ‌که به ازاء هر پروتون، چیزی در حدود یک میلیارد نوترینو در جهان وجود دارد و به طور میانگین هر 60 ثانیه، یک میلیارد نوترینوی پرتاب شده از خورشید از ناحیه‌ای به اندازه ناخن دست شما رد می‌شود.

تصویر معروف نقطه‌ی آبی کم‌رنگ نتیجه‌ی کارزاری بود که کارل سیگن، دانشمند عضو تیم مأموریت فضاپیما، با هدف متقاعدکردن ناسا برای برگرداندن وویجر ۱ و ثبت عکس از سیاره‌مان به‌راه انداخت. این تصویر بخشی از دنباله‌ی نهایی فریم‌های ثبت‌شده‌ی وویجر بود و به‌نقل از ناسا، تنها ۳۴ دقیقه پس از گرفتن عکس، […]

سال کهکشانی (به انگلیسی: Galactic year) واحد اندازه‌گیری زمان است و اشاره به زمانی است که خورشید برای پیمودن یکبار گردش پیرامون مرکز کهکشان راه شیری به آن نیاز دارد. هر سال کهکشانی را بین ۲۲۵ تا ۲۵۰ میلیون سال تخمین می‌زنند. سرعت منظومه شمسی در این مدار ۲۳۰ کیلومتر در ثانیه (۸۲۸ هزار کیلومتر در ساعت) محاسبه شده که سرعت بسیار بالائی است. این سرعت نزدیک به یک- هزار و سیصدم(۱۳۰۰/۱) سرعت نور است که با این سرعت می‌توان تنها در ۲ دقیقه و ۵۴ ثانیه مدار استوائی زمین را دور زد.

نویسنده

امیررضا محمودی نژاد